دوباره سلام......
قبل از هرچیز فرارسیدن ایام فاطمیه رو به همه ی شما تسلیت میگم...امیدوارم استفاده ی معنوی کافی رو از این ایام برده باشید.....
واما.... ببخشید که در این چند وقت نتونستم مطالب جدید براتون بزارم..... آخه فشردگی امتحانات میانترم اینقدر زیاد بود که اصلا نتونستم به وبلاگم سر بزنم.
اما امروز می خوام از کهکشانها براتون بنویسم کهکشان ما در دنیای فلکی تنها نیست .در جهان احتمالا بیش از 10بیلیون کهکشان وجود دارد .نامهای گوناگونی بر این کهکشانها نهاده شده است گاه آنها را جهان-جزیره می نامند(که منظور این است که جهان سراسر پراز جزیره هایی شبیه به راه کاهکشان است) گاه به آنها سحابی-برون کهکشانی می گویند(هر چند که آنها خود خود کهکشانهایی از ستارگانند وسحابی نیستند) برخی به ما نزدیک و برخی از کهکشانها بسیار از ما دورند.
اول کهکشان خودمون...
خورشید و صد بیلیون ستاره ی دیگر به اضافه ی مقدار زیادی ماده ی میان ستاره ای به اضافه ی تعداد زیادی سحابی شئی را می سازند که به کهکشان ما (راه کاهکشان)موسوم است.مطالعه ی توزیع ستارگان در کهکشان ما نشان میدهد که این مجموعه ی عظیم به قرص کم وبیش پهن شده ای شباهت دارد در حقیقت آن را اغلب به سنگ آسیابی عظیم یا عدسی همگرا تشبیه می کنند اگر به کهکشان ما از بالا نگاه شود دایره ای شکل به نظر می رسد و ستارگان در آن الگویی مارپیچی را پدید می آورند و اگر از کنار به آن نگاه شود نازک بودن آن آشکار می گردد.
قابل قبول ترین عدد برای قطر کهکشان 100000سال نوری است.حداکثر ضخامت آن در حدود 10000تا15000سال نوری برآورد شده است.
دوم کهکشان امراه المسلسه است که به کهکشان ما بسیار شبیه بوده و ستارگان در آن به صورت مارپیچی قرار دارند و سوم کهکشان های دوردست هستند که دانشمندان توانستند با ترکیب جستوجوگر لامپ تصویر و حسابگر(کامپیوتر) کهکشانی را در فاصله ی 8هزار میلیون سال نوری بیایند.و کهکشانهای رادیویی همه ی کهکشانها امواج رادیویی را گسیل می کنند ولی برخی گسیل کننده هایی فوق العاده قوی هستند که صدها برابر بیش از کهکشانهای معمولی امواج رادیویی را به فضا گسیل می کنند.شدت این تشعشعات 10میلیون برابر برابرکهکشان ما و کهکشان بزرگ امراه المسلسه است.زمانی مطرح شد که این شدتهای تشعشعی در نتیجه برخورد دو کهکشان با هم است ولی مطالات آماری دال بر آن است که احتمال چنین برخوردهایی صفر است.در حال حاضر بهترین تعبیر موجود این است که این گسیلش رادیویی از ابر های گازی می آید که منشا آنها انفجار هایی است که در نواحی مرکزی کهکشانهای بیضوی غول پیکر روی میدهد انفجارهایی که احتمالا یک میلیون مرتبه شدیدتر از انفجارهای ابر نواختری هستند این ابر های گاز که غالبا دو به دو هستند با میدانهای مغناطیسی که ده ها هزار سال نوری با بخش روشن کهکشان فاصله دارند به کنش متقابل می پردازند و موجب گسیل شدید امواج رادیویی میگردند.
موفق باشید.........
